"Mijn studenten haten mijn vak het meest," hoorde ik een universiteitsdocent recentelijk beweren. Hij gaf een voordracht over e-learning, zijn vak. De reden dat zijn leerlingen zijn vak haatten, zo dacht hij, was omdat hij een volledige controle had over hoe zijn studenten al dan niet leerden. Zo liet hij in razendsnel tempo zien hoe vaak al zijn studenten op welk tijdstip hadden ingelogd, en hoeveel toetsaanslagen ze bij elke sessie hadden gemaakt.
Als voorbeeld lichtte hij er één student uit, en liet zien hoe deze student pas op de laatste dagen van de studieperiode was begonnen met inloggen, en toen zeer lange sessies had gemaakt. "Zie hier de reden voor de abominabele kwaliteit van zijn werkstuk, en tevens de harde onderbouwing waarom ik deze student moest laten zakken," aldus de docent.
Dit soort strakke controle zou wel eens contraproductief kunnen zijn voor het leerrendement, volgens een recente studie van de Harvard Business School: The Learning Effects of Monitoring.
Welkom in Web 2.0. Communicatiewaarden en -patronen van vóór de boekdrukkunst zijn terug: waar komt informatie vandaan? Wat is de (half)waarde(tijd) ervan? Het gewenste publieke gedrag verandert: pro-actiever, en tegelijk voorzichtiger, want niet altijd is duidelijk waar en wanneer woorden en daden uitwerken. Hier doe ik verslag van mijn tocht in de nieuwe wereld. Focus: nieuwe patronen van spreken.
Showing posts with label e-learning controle. Show all posts
Showing posts with label e-learning controle. Show all posts
Wednesday, 5 January 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)